Maar goed , óp naar een volgend avontuur! Eerst zien zonder kleerscheuren de 200 km af te leggen richting Pensylvania. Ik had het plan opgevat niet al te veel mee te kijken vandaag,en dat beviel goed. Ten eerste hebben we geen echt goeie kaart en ten tweede weet Tomtoma ons altijd goed te begeleiden. We reden eerst op een heel rustige (tol)weg en moesten in Wilmington afslaan naar het N. W. , de 7 die al gauw overging in een tweebaansweg. We zagen het landschap veranderen van grootschalige landbouwgronden naar glooiende akkers, met kleinere boerderijen. En al spoedig zag ik overal was buiten hangen, veel was, broeken en broekjes in oplopende maten, bloeses idem dito en zakdoeken, heel veel zakdoeken. We kwamen dus in Amishcountry. De Amish gebruiken geen drogers natuurlijk. En hebben heel veel kinderen. En de bekende koetsjes , en op de erven Amishvrouwen aan het wieden. Af en toe een meisje en een jongen op een step, allemaal in klederdracht.
De camping prima gevonden. Een paradijs!
Gelegen boven op één van die glooiende heuvels. Om hier binnen te komen moet je door een slagboom, dat wel. Er zijn ook veel regels al hebben wij daar geen last van. Van de buren die hier al 15 jaar jaar komen is ze (Bazin Bonnie) geneigd honden die twee maal blaffen weg te sturen!
Wij kregen allerlei adviezen over de Amish en het bekijken van quilts. En nadat we geluncht hadden en heerlijk op ons mooie plekje hadden zitten genieten (ik was vast begonnen aan dit blog, en dat was maar goed ook want internet heb je hier maar tot 9 uur) zijn we naar Intercourse gereden ( mijl of 8), waar je een hele dag wel kunt doorbrengen met het in- en uitlopen van winkels vol pottery, houtproducten, maar vooral quilts en alles wat daar bij hoort. Ook een klein museum. Ik heb nog nooit zo veel quilts bij elkaar gezien. Alles machine-gepieced en handgequilt. Niet met elektrische machines!
De lapjeshoeveelheden .... Om te smullen! Ik kocht niks want in zo'n hoeveelheid weet ik niet wat ik moet kopen, maar alleen al het bekijken vond ik heerlijk.; ik kreeg enorme zin om wat ijveriger met mijn vingerhoedquilt verder te gaan. Wim liep ergens anders in het dorp en ik ontmoette hem om kwart voor 5 op een bankje. We waren allebei flink moe en gingen naar ons paradijsje terug waar ik Wim behoorlijk professioneel achteruit onze plek inloodste. Dat is een kunst op zicht, die ik niet beheers, dus als het eens lukt is dat het vermelden waard.
We dronken en aten en ik maakte een vuurtje.
En maakten kennis met een man waarvan Bonnie ons had gezegd dat hij uit Amsterdam kwam. Eigenlijk zag hij mij met m'n fototoestel in de weer em vroeg of hij een foto van ons beiden zou nemen. Toen antwoordde ik hem in het Nederlands.
En zo kwam het dat we een half uur later bij hun onder de luifel en later in hun caravan koffie zaten te drinken en vooral te kletsen. Interessant want zij komen hier dus al 15 jaar en kennen veel Amishfamilies erg goed en zijn erg gehecht aan hen en aan deze plek.
Intussen barstte onweer los en in hevige regen zochten we onze camper weer op! Kwart voor 11! In geen vier weken zo laat naar bed gegaan! En... dus geen kans meer om blog te publiceren. Ik ben er nu dus in bed mee bezig; het is bijna 8 uur en ik ben klaar. Nog even corrigeren en een foto of wat bij doen. De quilts mocht je eigenlijk niet fotograferen maar toen ik dat ontdekte had ik al een paar zondes begaan...
Gelukkig dat je de zonde pas ontdekte na de foto's! Mooie quilts en het lijkt me heel apart om in Amish county te zijn.
BeantwoordenVerwijderen