Vanmorgen met de kampeerplaatsbuurman vanuit de camping naar beneden gewandeld over agrarische paden en boerenland. Doordat deze buurman hier al meer dan tien jaar tweemaal per jaar lang kampeert kent hij nogal wat mensen (amish dus) in de buurt en heeft hij van sommigen het familieleven meegemaakt. Hij is een doener en als hij werk ziet helpt hij mee: bron van contact. Daardoor had ik een ongezochte introductie bij een paar mensen die we op het erf van een grote boerderij in de buurt ontmoetten.
Zoals een dochter des huizes die gister de laatste schooldag van haar leven had gehad: ze is twaalf en de schoolvakanties van de Amish zijn begonnen; een jonger broertje; een iets grotere jongen, en later bij de tomatenkas ook de moeder, de vrouw des huizes, die met een hark van achter de boerderij kwam. Er stonden een paar paarden op stal, de koeien waren buiten op een paar kalfjes na. De deel zag er erg vertrouwd uit, zoals in de veertiger jaren een deel in Dalen, het dorp waar ik woonde er uitzag. De koeienstal had een tralierooster over de grup; bij ons was die open van boven.
Er hingen paardenhoofdstellen aan een deelwand: de tijd heeft stilgestaan.
Het schooltje waar we (ook) langs gelopen waren is er eentje van de tientallen in de omgeving: een ruimte waar alle acht tot achttien kinderen van het dorp in eén ruimte leshebben. Van een ongeschoolde juf. Het is dunkt me iets ruimer dan het schooltje van Lhee in het Openluchtmuseum.
De kinderen van de boer, Amish King, die ik daar sprak waren eigenlijk niet extra verlegen tegenover zo'n vreemde meneer, maar ja, ze kenden Henk al jaren. Een conversatie is er natuurlijk niet, wel wat uitwisseling van grapjes.
Ok, er was veel te beleven. Het was allemaal verrassend dichtbij. Maar daarnaast was er veel verrassend vreemd.
Ze gaan eens in de 14 dagen naar de kerk; maar kerken hebben ze niet, de samenkomst is bij iemand aan huis. Omstebeurt. De dienst duurt van half negen tot twaalf; veel zingen en bijbellezen.
Henk was een keer meegegaan en had om wat te doen te hebben om een engelse bijbel gevraagd. Maar die hadden ze niet: alles gaat in hun eigen taal. (Kinderen leren op school pas Engels)
Als een jongen 18 is krijgt hij een paard, twee jaar daarna zo'n karretje. Meisjes en vrouwen zijn voor de dingen binnenshuis en voor de moestuin.
Toen we van een heuvel over het landschap keken wees Henk een paar huizen aan waar elektriciteit was. Niet iedereen is hier Amish.Wel de meesten. Veel Amish zijn boer maar er zijn minder boerderijen dan mannen. Er zijn nogal wat bouwvakkers. Het probleem van aannemersbedrijfjes is dat ze vaak materiaal moeten vervoeren maar geen auto mogen rijden. Dus hebben zulke bedrijfjes één niet-amish man in dienst.
Els was vanmorgen met de buurvrow naar een thriftshop; boven was een quiltatelier. Els kwam met vier nieuwe kledingstukken thuis..
Vanavond met dezelfde buren uit eten geweest in een dorp verderop, met hun auto. Eenvoudig maar lekker.
Ik moet ophouden want zometeen wordt de wifi afgesloten.
We gaan morgen waarschijnlijk naar Quakerville, overmorgen naar Jersey City.
Ik probeer nog een paar foto'tjes toe te voegen
Wim
Prachtig om de camper geparkeerd te zien staan naast de Amish kar. Interessant verhaal en een belevenis.
BeantwoordenVerwijderen