New Bern is zoals men bij het vernemen van de naam verwacht, gesticht door Zwitsers (en Duitsers), het is het op een ma oudste iets (dorp, nederzetting, gemeente) en daarvan schijnen ze veel bewaard te hebben. Morgen zien. We willen morgenavond eigenlijk naar een concert, om half acht, met stukken van Chopin, Schubert, Elgar, maar weten niet goed hoe dat te doen, er is hier geen (openbaar) vervoer en om de camper daar 's-avonds op een parkeerterrein te laten staan is niet aanlokkelijk. Morgen nog eens bij de campingreceptie informeren.
We gaan in elk geval het stadje bekijken, overdag.
Vandaag geïnformeerd naar mogelijkheden om via een ferry of ferry’s naar en van de Outer Banks eilanden te komen. Op de kaart lijken die de breedte van een straatweg te hebben, maar er zijn ook campings. Naar een van deze willen we toe. We zullen vermoedelijk vanwege de unieke plek wel moeten bespreken. Ook kun je niet op de bonnefooi naar zo'n ferry, want er kunnen (maar) 28 voertuigen op zo'n boot. De tocht naar de eilandenrij duurt twee-en-half uur. Tussen sommige eilandjes is soms geen weg maar een eenvoudiger veer dat om het kwartier heen en weer vaart. Halverwege is Kaap Hatteras, dat ik nog van Jules Verne ken, al weet ik niet meer wat daar gebeurde.
De tocht hierheen was kalm, door vriendelijke landschappen en soms over drukke wegstukken. Els moest de mevrouw van de Tomtom een keer overrulen, omdat die wel een heel eind om leek te willen rijden, vermoedelijk omdat ze vond dat hoofdwegen sneller gaan. Wij gaan niet zo snel, wel sneller dan met onze eerste camper, 5 jaar geleden, die als je harder dan 50 mijl reed uitelkaar leek te rammelen, waarbij de deurtjes van de voorraadkastjes openvlogen. Het materiaal is sterk verbeterd.
Els komt net terug uit de douche; half tien is meestal beddegaanstijd. We zijn dan vaak ook wel aan bed toe. Zon, wind en al of niet avontuurlijke indrukken in het vreemde land en de vreemde winkels knabbelen aan onze energie. Terwijl we een allergerieflijkst leventje hebben. We keken vanmiddag naast onze camper in onze gemakkelijke stoeltjes naar twee roofvogels boven de camping, kenden hun naam niet maar zagen wel eentje naar een prooi vallen. Door alle bomen zagen we niets van het resultaat. - Het woei vanavond te hard voor een vuurtje. We hebben wel hout, maar de wind ging niet voldoende liggen.
Omdat het weekend begonnen is zijn er wat meer mensen, ook met kinderen. Er werd zelfs van het zwembad gebruik gemaakt, terwijl de zon niet erg krachtig scheen en de wind koel was. Niet koud, koel. Niet lekker voor naakte mensen vond ook Els. Het barbecueën van onze buren ging niet op een open houtvuur maar in een gesloten constructie waar wel wat in brandde, maar heel klein en besloten. Na een poosje zag Els dat de man vier stukken vlees uit de metalen contraptie haalde, die hij mee naar binnen nam en waar de familie daarna van smulde.
Dit is een wat rommelig verslagje geworden. Ik ga ook tandenpoetsen en naar bed.
Wim
Dat met de ferry's is wel spannend. Hier in Noorwegen zijn ze meestal wel wat groter, maar om b.v. van Bergen naar Ålesund te rijden langs de kust, zijn er 4 ferry's. En van Bergen naar Stavanger 2. Dan kan je lekker een boekje lezen, een worstje eten enzo. Ik vind het altijd wel relaxed, maar je moet natuurlijk geen haast hebben.
BeantwoordenVerwijderen