Wij stonden op gedeelte " reizenden" denk ik. Alle plaatsen hadden een overkapte picknicktafel , en de gewone aansluitingen voor elektra, water en afvoer (sewer). Wij hadden de zee zo dichtbij, dat je het niet kon geloven. Leuk!
Ik wilde wel graag naar zo'n outlet: in het Noorden ook 's gedaan en had daar goeie herinneringen aan. Maar voor Wim is dat helemaal niks , dus combineerden we twee dingen. Op de kaart gekeken hoe ver we over het strand konden en dat bleek een heel eind. Niet echt breed strand, maar prachtige zee met veel golven want het woei behoorlijk. Wij waren wel blij met die zgn. te lage temperatuur! Heerlijk wandelweer en slechts een enkele dappere had zich in zo'n strandstoel genesteld onder een windvang.
Op het juiste moment staken we door naar de weg, kwamen daarbij over een andere camping, en liepen naar een giga winkelgebied waar we gisteren ook de Wal-Mart hadden bezocht. Je vergist je altijd in de schaal van de dingen. Een weg oversteken is altijd minstens driemaal zo ver als bij ons, en zo is het met alles. Je weet het, maar toch...
Enfin, de outlet was een groot modern winkelcentrum waar ieder merk kleding, of het nou Wrangler , Lee , of Mac dit of dat is ( ik weet er niks van) z'n winkel heeft en waar alles met veel procent korting wordt verkocht. En vaak met extra aanbiedingen en zo ... Ik liep al meteen een schoenenzaak binnen en Wim ging verder waar hij zoals later bleek aan het blog geschreven te hebben. Ik zei iets tegen de schoenenjuf over winkelen en mannen "O yes, they don't like it" zei ze, en waarachtig; voor iedere winkel waren banken en daar zaten allemaal verloren mannen op hun vrouwen te wachten! Soms zag je er eentje met een stapel kleding achter z'n vrouw aanhobbelen naar een paskamer, dus die heb je ook. Maar goed, ik liet me verleiden tot twee paar schoeisels (natuurlijk omdat het tweede paar voor 50% was...) Wim gezocht want hij heeft de flexible friend in z'n portemonnee.....
We dronken koffie op een pleintje en ik ging zoals Wim schreef ook nog even bij Tommy Hilfiger (heet dat zo?) binnen, en kocht een vest. Ja, Lijssie, foto volgt.
Meteen ook maar geluncht, Wim pizza en ik een, ja natuurlijk, bak sla.
En teruggelopen. We zochten een iets andere weg met name een eerdere doorsteek naar het strand. Kwamen daarbij op particulier terrein, very private, maar als je maar doet of je er hoort en opgewekt "how 're you doing today?" roept, is iedereen vriendelijk, en vindt het heel gewoon dat je daar loopt. Dus terug over het strand. De pier, die bij onze Apachecamping hoort, steekt als een duidelijk baken in zee dus da's makkelijk. Trouwens die pier is de langste HOUTEN pier van de Oostkust, en dateert van 1993. Is echt gebouwd voor vissers en die vind je er dan ook bij bosjes. Morgen is er een viswedstrijd voor vrouwen.....
Wim drong er maar steeds op aan dat ik een duik zou nemen in de Atlantic , en dan zou natuurlijk klaar staan met een camera... I.h.a. ben ik daar meteen voor te porren, maar toen ik me afvroeg waarom ik het niet wou, was dat omdat ik het toch een beetje eng vond. 1. Helemaal alleen (behalve de fotograaf) 2.. Harde wind, hoge golven , en 3. Geen idee hoe steil of onsteil het daar afloopt. Dus : nee.
Nog even over bloemen en planten. Ik kijk altijd naar wat er bloeit in de bermen en probeer alles een naam te geven. En altijd leuk om te zien hoe anders het kan zijn! In dit klimaat dus heel andere bloemen langs de wegen. En lang niet alles thuis te brengen!!
Ik kookte niet echt meer: roerei met tomaat. We wasten allebei onze haren en zo en liepen in avondlucht en -licht nog even de pier op. De laatste vissers waren hun spullen aan het afwassen en inpakken. Makreel vangen ze hier.
Vermoeiend dagje met die lange wandeling heen en terug en dat winkelen....
Els
Geen opmerkingen:
Een reactie posten