Alweer Chattanooga, vrijdag

Dus weer een dagje Catanooga, maar we hebben nu toch besloten morgen verder te gaan. Zoals eerder opgemerkt, ook in dit blog, een aardige camping. Geen glimmende grote toiletruimtes, geen mooi aangelegde paden en/of tuin, een beetje slordige graslandjes, niet echt goed onderhouden allemaal. Maar we voelen ons er goed. Het geheel is in handen van een stel jonge jongens
, die zeker hun best doen, af en toe met een karretje langs de vuilnisbakken crossen om ze te legen, je vriendelijk te woord staan (iedere zin eindigen, met " maam" . Yes maam, no maam). Het Amerikaans is hier erg Amerikaans en ik heb soms moeite het te volgen, Moet het  als geschreven voor me zien en dan begrijp ik het.
Ik douchte en moest bij het afdrogen weer aan een mopje uit mijn jeugd denken: een man, die zo mager is dat hij maar één streep op zijn pijama heeft, en door de regen kan lopen zonder nat te worden.... ik kon me alleen afdrogen door dwars in het hokje te gaan staan.

Na onze porridge ( ja, je moet wat...) gingen we eerst naar de Walmart voor boodschappen. Spinaziestamppot is het eerste maal dat ik ga maken, morgen of zo. Want vandaag hebben we volgens plan als lunch een Césarsalade met kip genomen, zodat ik niet kook vanavond.

Vervolgens dank zij Tomtoma soepel naar de RVgarage gereden die CruisAmerica had genoemd. Een belangrijk uitziende man opende het compartimentje van het gas, haalde er een pieletje uit, en...had meteen het probleem gevonden. " this is bad, and it happens all the time". Een klein gebogen stukje metaal, met een plastic hulsje of zo. Het is maar dat je weet wat je wat moet zoeken. Het kon vervangen, en na een kwartiertje gingen we weer op weg, downtown. We werden nog uitgenodigd om op het terrein van die garage een nacht door te brengen als we wilden......ach, iedereen is erg aardig, maar nee, die behoefte hebben we niet. We parkeerden bij de Choochoo, nb achter dat sation dat nu hotel is ligt een immens parkeerterrein en bij navraag in het hotel mochten we daar gewoon gaan staan. En dan met de shuttlebus naar het Aquarium, want dat moesten we toch wel bezoeken. Onderweg op een terrasje in de zon gegeten , zoals vermeld. Ik moet wel zeggen dat de stad een veel gezelliger aanblik bood dan eergisteren. Meer mensen op straat, en er leken ook wel minder parkeergarages, en toch ook wel een paar winkels, en zelfs terrasjes. En bij het Aquarium was het zelfs levendig : veel bussen met schoolkinderen: misschien is vrijdag DE excursiedag.????
Er is een gebouw voor de zoutwatervissen en eentje voor het zoetwatergebeuren. Het geheel is zoiets als Burger's Ocean eigenlijk. Het zelfde soort enorme aquaria, hier misschien meer van die ramen waarachter alles zwemt, zodat je het goed kan zien. Dat is leuk; pinguins, schildpadden...
Het is misschien iets meer op educatie gericht. Zo gingen er ook duikers het aquarium in, die uitlegden hoe het in elkaar zat, wat voor vissen het waren, en waarom ze voor hen niet gevaarlijk waren. En waren er bassins (wel bewaakt hoor) waar je werd uitgenodigd om de vissen te aaien; enorme roggen, en haaien. Met twee vingers aanraken en niet met de hele hand..... En er stond een meisje met een enorme slang, die je kon aaien als je wou. Alles ter opvoeding van de jeugd. Ik denk dat wij in Nederland er meer op gericht zijn om de beesten een zo natuurlijk mogelijke omgeving te geven, en daar hoort natuurlijk het geaaid worden door mensenvingertjes niet bij...

Het is erg mooi gebouwd en ingericht. Eerst naar boven, en dan dwaal je door gangen en tunnels geleidelijk aan  naar de lagere verdiepingen met onderweg steeds weer nieuwe aquaria. Ik vond de zeepaardjes en de kwallen het spektakulairst.

Het viel me op dat Amerikaanse schoolklassen zich gedisciplineerd gedragen, ook de pubers, en zich opstellen als geinteresseerde toehoorders. Verder zijn er toch wel heel, heel veel veel te dikke kinderen, en ook mensen in het algemeen. Bij ons schijnt het ook een probleem te worden, maar hier is het veel erger. We hoorden later van mensen hier op de camping, dat Chattanoogah heel veel werklozen heeft, al sinds 20 jaar, en dat de stad in zijn geheel nogal run-down was, tot voor kort zeker. Waarschijnlijk heeft dat wel iets te maken met die obesitasverschijnselen.
Terug naar de camping; was zelfs nog even file, het is natuurlijk ook vrijdagvond.
Vuurtje gemaakt, met voorbijkomend echtpaar uit N.Carolina gepraat en toen het lichtjes ging regenen, naar binnen gegaan.
De poezen weerstaan en niks gegeven. Moeilijk!