Clemson

Clemson is een stadje twaalf mijl ten noorden van Anderson waar onze camping is. Het heeft een gerenommeerde universiteit; zoals de receptioniste van onze camping zei:: Clemson is dé universiteit. Op het internet had ik de tour besproken die een student elke dag geeft, en kwart voor twee meldden we ons bij het visitors center. We hadden gedacht met ons twee-en te zullen zijn, maar we waren met een man of vijftien, acht meisjes, een jongen en een paar ouders. Ze wilden hier mischien gaan studeren, de jongelui en werden ge-introduceerd in hoe het hier ging. We wandelden door het stadje langs en door de gebouwen van de campus. Woontorens (net geen torens), eetzalen , faculteitsgebouwen, bibliotheek, universiteitsboekhansel, sportcomplexen, laboratoria. Twee-en-half uur. Het was onderhoudend en we hebben het een en ander geleerd of beter begrepen.Het was mooi weer, tamelijk warm en erg zonnig. We waren na afloop wel moe van het staan en slenteren. De rondleider vroeg bij elk faculteitsgebouw wie daar zijn 'major' van plan was te gaan doen. Clemson is de top-universiteit van South Carolina en 25ste op de landelijke ranking list. De computerafdeling is heel goed, Ze hebben de op vier na grootste supercomputer en werken samen met Pixar (wat kennelijk een aanbevelling is). 85 procent van de afstuderenden heeft al een baan voordat hen de bul is uitgereikt .Enzovoort. Eens een heel andere dag. En op de camping terug is het zoals we het graag willen, zitten in de zon met een vogel en een eekhoorn, en een glaasje wijn.Nog even iets over de camping die we gisteren in stromende regen verlieten. Je zat daar op 2000 voet en keek uit op de helling van een bijna dubbel zo hoge berg. Door het late invallen van het voorjaar was alles de laatste week heel snel gegaan. Een eikeblaadje was 's morgens twee centimeter en de volgende morgen vier. En de helling die we zagen werd elke dag 15 meter hoger groen. Het sombere groen van de naaldbomen liet een horizontale streep van licht groen zien, die elke dag spectaculair naar boven kroop.Voor de liefhebbers van sf en Tolkien: onze camper stond daar op Hilltop, een steile afgeplatte heuveltop, waar zo'n 25 campers konden staan, twee rijen. Die bovenkant deed denken aan een dergelijke bergtop van tien kilometer hoog, waar een volk,of groep memsen woonde die beneden niets kon zien door mist en wolken. En natuurlijk aan de plek waar Frodo gewond werd, van welke wond hij nooit is genezen.Wij gaan morgen vermoedelijk een klein eind oostelijker, naar het Sumter Forest tussen hier en Columbia.Wim